Categorie: Persoonlijk

ZZP olé olé

Dit wordt een beetje een lang verhaal – sorry daarvoor – maar ik ga het hebben over één van de belangrijkste en meest rigoureuze keuzes die ik ooit gemaakt heb. En ook één van de beste keuzes, trouwens. Stoppen met werken, that is.

Toen ik jong was had ik een vrij duidelijk beeld van wat ik wilde: schrijven en muziek maken. Of liever: ik wilde “schrijfster” worden, of “dirigent”. Plus: ik wilde voor mijn dertigste mijn schaapjes op het droge hebben. Daarmee bedoelde ik dat ik tegen die tijd een droomhuis wilde hebben, en genoeg geld wilde verdienen met schrijven en muziek maken om van te kunnen leven. Maar toen ik ging studeren raakte ik dat beeld al snel kwijt: ik struikelde van baantje naar baantje, van stufi naar stufi en van onbetaalde gig naar bijna onbetaalde gig. Ik had geen idee waar ik moest beginnen om mijn plannen uit te voeren. Tuurlijk: ik maakte muziek – veel zelfs – maar dat deed ik tussen het werken en studeren door. Ik kon muziek maken niet echt serieus nemen, ik had mijn conservatorium immers niet af en verdiende er nauwelijks centjes mee.

Lees hier verder! →

Een bak chinees met SiSo

Dj St. Paul schreef vandaag deze hilarische blog over gesprekjes die hij wekelijks voert met verzoekjesmensen aan de draaitafel. Superherkenbaar, alleen ben ik geen dj, maar heb ik een andere chronische ziekte: Siso. Daarom noteerde ik de zeven gesprekken die ik steeds weer voer met bezoekers van concerten. Daar gaan we!

 

1.

Hij komt in de pauze van het huiskamerconcert met een biertje in z’n hand naar me toe.

Hij: ’Knap hoor, die liedjes.’

Ik: ‘Dankje.’

Hij: ‘Echt knap. Dat je dan zo piano speelt en tegelijkertijd zingt enzo.’

Ik: ‘Dankje.’

Hij: ‘Heb je daar lang voor moeten oefenen?’

Ik: ‘Nou, ik heb wel pianolessen gehad, ja.’

Hij: ‘En die liedjes, schrijf je die allemaal zelf?’

Ik: ‘Ja.’

Hij: ‘Echt knap hoor. Echt knap.’

Ik: ‘Dankje.’

Hij: ‘Heb ik altijd heel veel respect voor, mensen die dingen kunnen.’

Ik: ‘…’

Hij blijft met z’n biertje rond me dralen tot ik weer begin met spelen.

Lees hier verder! →

Stop de persen!

16b1bd41-d904-411a-8101-219920b7de7a-large

De afgelopen week was ik een beetje all over the place, qua media-aandacht. Het begon allemaal met mijn verhaal over de lerarenopleiding in Vrij Nederland, waar de redactie besloot dat ik net zo goed ook maar met mijn smoel op de cover kon staan. Zo gezegd, zo gedaan.

Maar afgelopen week was ook de week dat CHIN.IND.SPEC.REST. opnieuw werd uitgebracht door V2 Records. Radio 1 (VPRO) maakte er een mooie reportage over, Trouw plaatste een paginagroot interview, Elsevier deed een duit in het zakje, en CJP Magazine interviewde me over chinees eten.

Genoeg? Neen! Ik heb een heleboel nieuwe shows staan (zie hier), ik begin vrijdag a.s. bij Serious Request in Haarlem, en 5 januari word ik een uur lang geïnterviewd bij Kunststof Radio (Radio1). En tot slot: mijn album is nu overal te krijgen. Score!

 

GOOD NEWS, EVERYONE!

EINDELIJK mag het nieuws de wereld in: ik heb een platencontract getekend bij V2 Benelux! Over twee weken komt er een mooie deluxe editie van CHIN.IND.SPEC.REST. uit, met twee bonustracks, waaronder mijn cover van Huilend Naar De Club. De clip bij mijn single Karakter heeft vandaag een officiële première gekregen bij VEVO (I know, net als alle clips van Nicki Minaj, whoe!). Ik ben dus echt heel erg blij met deze club mensen die ontzettend hard werken om mijn muziek groter te maken. De officiële re-releaseshow van CHIN.IND.SPEC.REST. is 7 december in TivoliVredenburg.

 

Dankjewel!

Zondag speelden we een instore in Arnhem, bij Kroese. Een fijn optreden met fijn publiek. That is, totdat we aan het inpakken waren, en plotseling ons gloedjenieuwe mengpaneel kwijt was. Gejat. Onder onze neuzen, door een bezoeker.

Dat was een klap. Niet zozeer financieel, als wel gewoon qua mensbeeld. Ik bedoel: iemand heeft staan loeren tijdens mijn optreden, en gedacht: mooi mengpaneel. Heeft gewacht tot we het ding ingepakt hadden in de doos, tot we even niet keken, en toen het lef gehad om ‘m op te pakken en de winkel uit te lopen.

Lees hier verder! →

Spinvismeisje

Atze de Vrieze schreef een artikel op 3voor12 over Spinvismeisjes: singer-songwritermeisjes die besluiten om in het Nederlands te zingen. Hij rekent mij ook tot die “categorie”, en schreef o.a. dit:

“Als je in Nederland rapper wordt, is het volstrekt logisch om je van de Nederlandse taal te bedienen. Wat denk je wel niet, in het Engels? Heb je serieus de illusie in het buitenland potten te kunnen breken? Er is nog een opvallende groep muzikanten die de laatste tijd massaal overstapt op de moedertaal: vrouwelijke singer-songwriters. Alleen al op Noorderslag treffen we Eefje de Visser, Rita Zipora en Clean Pete (een tweeling, vrouw in het kwadraat!). Daar buiten kennen we o.a. Roosbeef, Aafke Romeijn, en Beste Singer-Songwriter Van Nederland deelnemers Maaike Ouboter en Mevrouw Tamara, stuk voor stuk ‘mysterieuze gewone meisjes’. 3voor12 graaft naar de wortels van deze opvallende trend.

Lees hier verder! →

Okselgestapo

WijHatenAlles, 20 dec. 2013

Toen ik dertien was zat het er opeens, een donzig pluisje dat er eerst nog niet was. Ik wist direct hoe laat het was: kwart over okselhaar. Een paar weken later hadden we schoolfeest. Het was half mei en loeiwarm. Ik had van mijn moeder geld gekregen om een nieuw truitje te kopen en had, heel nineties, een prachtig lila halterexemplaar met indianenprint gekocht.

Lees hier verder! →

Alles en een beetje

Er gebeurt van alles, ondertussen. Ooit wel eens geprobeerd drie tentamens te halen, drie gymnasiumklassen iets te vertellen over beeldspraak en tegelijkertijd te tweeten over nieuwe tourdata? Ik deed het deze week (en nee, ik weet nog niet of ik die tentamens gehaald heb…). Met één hand.

Ondertussen ook verscheen vorige week mijn eerste opiniestuk in de Volkskrant. Ik maak me wel vaker boos over dingen (mensen die me op twitter volgen weten dat uit ervaring), maar nu besloot ik om dat eens in meer dan 140 tekens op te schrijven, en tot mijn verbazing werd het meteen gepubliceerd! Leuke bijkomstigheid: veel mensen die er lieve dingen over zeggen, én een horde nieuwe haters die me dagenlang aan het lachen hebben gemaakt met hun domme comments. Nice.

Het is niet allemaal shine: soms word ik wakker uit angstdromen over mijn “muziekcarrière”. Het is en blijft een onzeker ding… wat als mijn liedjes in de vergetelheid raken? Wat als ik nooit gevraagd ga worden voor #dwdd? Wat als die clubtour en die festivalpodia er nooit komen? Soms grijpt het me aan en begin ik te twijfelen, maar gelukkig duurt het nooit heel lang. Ik lees alle lieve @mentions of de eerste recensies die binnen zijn – en die gelukkig heel positief zijn. Dat relativeert alle onzekerheid wel een beetje. Hartjes daarvoor.

En verder? Verder zijn er elke week nieuwe tourdata, de lijst begint er al behoorlijk profi uit te zien zo. En had ik al gezegd dat er posters zijn? Er zijn posters. Binnenkort bij u in de buurt. Koop ze via mijn webshop, of mail me met een goede reden om je er eentje toe te sturen, dan doe ik dat natuurlijk. 🙂

posters

The Aftermath

Wauw. Mijn album is dus gereleased. Het was een feestje. Ik schreef al een kort sfeerverslag voor mijn vriendinnen van Pannenkoekers. Daarnaast is er al een superlieve en positieve recensie met beeldmateriaal van 3voor12. En vanavond vertel ik ook nog het één en ander bij Radio Mortale.

Mijn album is nu ook te beluisteren via Spotify, en te bestellen via iTunes én via mijn webshop.

Ondertussen continues the love. Dat vind ik superfijn en dat wil ik graag met jullie delen. De afgelopen dagen ben ik in verschillende jaarlijstjes terechtgekomen, en heb ik veel lovende woorden gekregen. Daar word ik verlegen van en ik heb er weinig aan toe te voegen. Lees mee.

Screen Shot 2013-12-11 at 20.34.18Screen Shot 2013-12-19 at 17.18.14Screen Shot 2013-12-19 at 17.26.03Screen Shot 2013-12-19 at 17.26.52

Dank, dank dank!!!

Nog een kleine ps: vorige week werd ik wakker en was Voorbeeldfunctie opeens gespeeld op 3FM. Whaaaa, supervet!!! Het leverde me meteen mijn eerste haattweets op. En je weet: je stelt pas iets voor als je gehaat wordt. Dus: ook dank daarvoor!

Screen Shot 2013-12-19 at 17.32.15

Todo sobre mí releaseparty

In aanloop naar de grote releaseshow op 15 december zal ik hier een beetje bloggen over Het Leven Van Iemand Wiens Tweede Album Bijna Uitkomt. Want, dames en heren, het is me wat.

Twee dagen geleden verscheen CHIN. IND. SPEC. REST. op de Luisterpaal van 3voor12 (waar ‘ie nog steeds te beluisteren is!), en natuurlijk zat ik met samengeknepen billetjes te wachten op de eerste haat-/liefdetweets te wachten. En WAT WAREN JULLIE LIEF! Echt, de plaat wordt gedeeld en bejubeld, en ik ben er nog steeds warm van! (excuses voor al de retweets van jullie lieve complimenten, ik beloof dat ik ook weer gewoon over Boer Zoekt Vrouw ga ranten zondagavond, zoals jullie gewend zijn)

Meteen na de verschijning op de luisterpaal barstte het perscircus los. Een interview op Radio 3voor12Utrecht, een interview bij het ochtendprogramma van de awesome Tamar Tieleman op KX Radio. Vanavond zou ik te gast zijn op Radio Mortale, maar ik durf de weg niet op wegens omgewaaide-bomen-des-doods, dus hebben we de uitzending verzet naar 19 december. En zo gaan we maar door.

Ondertussen is de clip bij de single A2 zo goed als klaar om de wereld in geslingerd te worden, wordt er hard gewerkt aan de clip bij Voorbeeldfunctie EN heb ik vanochtend een concept mogen kiezen voor een clip voor openingsnummer BMD/IBB, die gemaakt zal worden door studenten van de HKU. Dat wordt een bizarre, abstracte toestand – ik kan niet wachten.

Het is zo druk dat ik nauwelijks tijd heb om mijn nagels lakken (en oh shit, ik moet nog naar de kapper want STEL DAT DWDD BELT!!!1!!), maar ik geniet met volle teugen, y’all. Will keep you posted!

cover web groot