Het #steurdebat in gifjes

When je partijnaam een beetje lijkt op bReeZahTaAl uit 2002.

 

“Okee, okee, sorry, Mark.”

Lees verder ›

Tour februari 2017

Noorderslag zit erop, maar we knallen meteen door! Voordat ik weer groots ga uitpakken, ga ik een aantal shows doen in een bijzondere duo-setting, met Bram. We zullen oud en nieuw materiaal brengen, vermengd met live beats, synths, gedichten, en nog veel meer. Komt allen!

30 jan – Bar Bukowski, Amsterdam (solo)
17 feb – Asteriks, Leeuwarden (met Sväva)
19 feb – Luxor Live, Arnhem (met Sväva)
24 feb – Naturalis, Leiden

En alvast voor de mensen in die Heimat: op 13 mei staan we in Overasselt! <3

Voor meer informatie: check hier!

(foto: Andreas Terlaak voor NRC Handelsblad)

Asokrant Telegraaf

Vandaag kopt de Telegraaf op de voorpagina: “Asielhopper-invasie”. Het is het zoveelste neologisme dat de krant introduceert door een woord of voorzetsel met negatieve connotatie voor of achter “asiel” te plakken. Telt u maar even mee met de koppen van de afgelopen week. 7 januari: “asielhopper-invasie”, “kansloze asielplaag”. 4 januari: “aso-asielzoekers”, “asielmachine”. 3 januari: “asieltuig”. En net voor de jaarwisseling was er nog een creatieve variant: de “asielaso”.





De koppen staan steevast boven artikelen over asielzoekers uit Algerije en Marokko. Asielzoekers die in Nederland weinig kans maken op een verblijfsvergunning, en daarom – zo redeneert De Telegraaf – maar beter meteen weer uitgezet kunnen worden, voordat ze hier rottigheid gaan uithalen. Over de inhoud van de artikelen wil ik het vandaag niet hebben, het gaat me puur om de woorden die de Telegraaf kiest om erboven te zetten. Framing zit namelijk niet alleen in het verstrekken van gekleurde of onjuiste informatie, maar ook in woordkeuze.

Lees verder ›

Verkiezingsrecap #2

Nadat de Tweede Kamerleden zich een paar dagen hebben mogen volvreten en met oud & nieuw door de mist het vuurwerk niet zagen, is de campagne weer losgebarsten. Alle goede voornemens ten spijt: het nieuwe jaar begon meteen weer lekker ouderwets inhoudsloos. Er valt weer een hoop te lachen én te huilen! Ik vat de campagne van deze week even voor u samen.

 

Thierry Baudettert lekker door

 

Maandag viel Thierry Baudet meteen met de deur in huis: het verkiezingsprogramma van het Forum voor Democratie is rond. Voor wie geen zin heeft in paaagina’s vol holle frasen is er goed nieuws: het programmaatje laat zich makkelijk samenvatten. Burgemeesters moeten verkozen worden, minder belasting voor alles en iedereen, en hogere salarissen voor zorg, onderwijs en leger. 

Ik hoor u vragen: WIE GAAT DAT BETALEN, THIERRY?! Daar heeft hij gelukkig goed en grondig over nagedacht. Tromgeroffel…….. DE KINDERBIJSLAG GAAT OMLAAG. Heel benieuwd hoeveel dat oplevert. Een paar tientjes? 

Lees verder ›

Kanye West covertje

Er zijn weinig artiesten die mij al zo lang en zo vergaand inspireren als Kanye West. Van de soulsamples op zijn debuutplaat tot de politiek geladen teksten op Yeezus: ik heb ze allemaal vol bewondering tot me genomen en bestudeerd. Geen artiest die zo on point is, zo relevant, gedurfd en vernieuwend. 808s & Heartbreak is wat mij betreft een sleutelalbum: hij herintroduceert autotune en een oude drumcomputer, en bepaalt in z’n eentje de sound van een heel decennium aan hiphop. Het is een album waar ik steeds naar terugkeer.

Lees verder ›

Noorderslag!

Verheugd!!!

aafke-romeijn-nl

AAFLOG #9: links/rechts

Vandaag leg ik uit waarom ik mezelf links noem. Linkser dan links zelfs. Het staat in mijn twitterbio, dus dan is het officieel.

 

 

Terugkijk van de week #7

Als professioneel tv-junkie spendeer ik meer tijd met mijn Ziggo Totaalpakket dan me lief is. Mijn specialiteiten: pulp, docu’s en verder alles wat beweegt en geluid maakt. Speciaal voor jullie presenteer ik om de zoveel tijd een paar terugkijkbriljantjes. Wat moet je gezien hebben?

 

1. Het Eiland

 

eiland

 

The Office, maar dan in België, met echte Belgische Kafka. Met betere typetjes, grappigere verhaallijnen, en acteurs waarvan je ziet dat ze al sinds jaar en dag comedy maken met elkaar. Het Eiland is inmiddels al een decennium oud, maar wordt herhaald op Één. Nou kun je wegens geoblock in Nederland geen Belgische tv terugkijken (hoera EU doe daar eens wat aan), maar gelukkig staan alletwee de seizoenen op youtube. Het grappigste dat ik in tijden gezien heb. Ik ben heel benieuwd wat jullie ervan vinden!

Kijk hier terug op youtube

Lees verder ›

Russen – een ode aan mijn haters

Vorige week lag ik weer eens onder vuur. Dat hoort erbij als je je mengt in het publieke debat, en al helemaal wanneer je iets zegt over islam of feminisme – of een combinatie daarvan. Het was niet de eerste keer, en het gaat ook niet de laatste zijn. Toch is het iedere keer weer schrikken. Op de dag dat mijn nieuwe EP uitkwam werd mijn twittertijdlijn gedomineerd door berichten aan mijn adres waarin me verteld werd dat ik besneden moest worden met een roestig mes. Heel gezellig allemaal.

Haattweets zijn een vreemd fenomeen waar je als publiek figuur “nou eenmaal” rekening mee moet houden. If you can’t stand the heat, stay out of the kitchen, zo zeggen veel mensen. Het lijkt wel of de anonieme haters geen moment het idee hebben dat er achter elke publieke figuur een mens schuilgaat. Ik krijg vaak de vraag hoe het me lukt om ermee om te gaan. Om eerlijk te zijn weet ik het niet. Het went, maar nooit helemaal. Inmiddels weet ik dat het het slimst is om haattweets gewoon te negeren, maar zo af en toe heb ik de behoefte om de haat zichtbaar te maken voor anderen. Dit is hoe we blijkbaar met elkaar omgaan.

Toen het nieuws over mijn nieuwe EP vorige week totaal onder dreigde te sneeuwen door alle haat, bedacht ik: waarom combineer ik het één niet met het ander? Op de EP staat een nummer, Russen, dat gaat over mijn haters. Over hoe ik er soms over fantaseer dat ik ze allemaal uitnodig om thee te komen drinken, en wat voor mensen het zouden zijn. Dat ik appeltaart voor ze zou bakken, en dat sommigen heel normaal zouden blijken te zijn, anderen lichtelijk paranoia. De clip die we gemaakt hebben is een ode aan al mijn haters. Ik kan ze niet bestrijden, dus omarm ik ze maar.

  Lees verder ›

Viva400

De Viva400. Elk jaar weer een dingetje. Vorig jaar was ik zelf genomineerd, en ging ik na afloop nogal ham op de uitreiking die zo truttig was dat ik er spontaan wasverzachter van kreeg. Maar goed: de nominaties zijn weer bekend, en zolang het een ding blijft, wil ik toch graag even een paar van die topvrouwen endorsen. Gewoon, een beetje bindend stemadvies naar de mensen toe. Gaan we!

 

Hadjar Benmiloud

Omdat ze geheel kosten-batenloos feministisch platform Vileine opzette, waar wij zure zeikfeministen naar hartelust onze broek kunnen luchten. En dat is fijn. Hadjar is een lief poezenvrouwtje met haar op de juiste tanden. Plus: een fijne en goede hoofdredacteur.

 

Stella Bergsma

Omdat er niemand zo schaamteloos tweet over piemels en kutjes als Stella. Ik heb haar pussy-roman nog niet gelezen, maar dat doet er niet toe, want ik weet toch al dat ‘ie goed is. Althans, dat heb ik van horen zeggen. En oh ja: ze zingt ook heel fijn. En: ik ken niemand die zó vaak van facebook geflikkerd is. Dat alleen al is een stem waard!

Lees verder ›